Metodyki tradycyjne i adaptacyjne różnią się nie tylko sposobem prowadzenia projektu czy dokumentacji, ale przede wszystkim podejściem do ryzyka, adaptacyjno-ści, wartości dla biznesu oraz jakości. Różnice te zostały przedstawione na poniższym rysunku:

Rysunek: Porównanie agile z metodami tradycyjnymi, opracowanie własne na podstawie materiałów szkoleniowych

 

Ryzyko

W metodzie tradycyjnej i agile jest podobne na początku projektu, jednak z czasem spada w metodach agile a utrzymuje się na podobnym poziomie w metodach tradycyjnych. Wynika to z tego, iż wraz z czasem trwania projektu i zakończeniem kolejnych iteracji w projektach agile nie tylko potwierdzany jest przyjęty kierunek prowadzenia projektu, ale także na bieżąco rozwiązywane są pojawiające się problemy. Dzięki temu ryzyko nie narasta i na bieżąco jest wygaszane. W projektach tradycyjnych problemy wykrywane są z opóźnieniem, w skrajnym przypadku – dopiero w momencie próby oddania projektu klientowi. Powoduje to znacznie większe ryzyko prowadzenia projektu.

 

Adaptacyjność

W metodach tradycyjnych jest bardzo mała, natychmiast po fazie analizy wymagań spada prawie do zera. W agile adaptacyjność jest jednym z podsta- wowych elementów procesu – dopuszczana jest zmienność wymagań i konieczność dostosowywania się do klienta – dlatego od początku projektu jest duża. Z czasem jej siła spada, zwykle z uwagi na stabilizacje zamysłu. W czasie trwania projektu klient, który początkowo najczęściej nie jest w stanie precyzyjnie określić w pełni wszystkich założeń, coraz lepiej orientuje się w swoich potrzebach, może na bieżąco zgłaszać uwa- gi do powstających produktów, dzięki temu powstający system jest lepiej dostosowany do jego wymagań. W metodach tradycyjnych zmiana jest bardzo trudna, praktycznie niemożliwa po zamknięciu fazy analizy.

 

Wartość dla biznesu

W metodach tradycyjnych jest mała i rośnie bardzo późno, gdyż produkt otrzymywany jest po zakończeniu całego procesu wytwórczego. W agile gotowe części projektu oddawane są po każdej iteracji w wyniku czego biznes staje się bardziej konkurencyjny i szybko reagujący na zachowania rynku.

 

Widoczność (transparentność)

W metodach agile jest stała. Wymagania, realizacja procesu, efekty i postępy prac, a także wszelkie błędy i problemy występuje w trakcie trwania projektu są na bieżąco prezentowane i omawiane z klientem. W metodach tradycyjnych po wstępnej analizie wymagań i rozpoznawaniu ryzyka, następują fazy ukryte przed klientem, który efekty prac widzi dopiero na końcu projektu.

[Trochę teorii – cz.3] Porównanie agile i metod tradycyjnych

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *